Feiten over roken/ stoppen-met-roken

Uit de gegevens hiervoor blijkt dat er steeds minder mensen roken. Tegelijkertijd is in de loop der jaren ook de manier van denken over roken veranderd. In de jaren vijftig was roken een normaal gedrag voor mannen: jongens kregen een pakje sigaretten van hun ouders als ze vijftien jaar werden. 'Het is geen man die niet roken kan', 'een tevreden roker is geen onruststoker', zijn gezegden die getuigden van de acceptatie van roken in de samenleving. In de loop van de jaren zestig werd het voor meisjes en vrouwen steeds normaler om te roken.

Nu zegt de meerderheid van de rokers echter dat ze er het liefst van af zou willen en de meeste rokers hopen dat hun kinderen er vooral niet aan zullen beginnen. In bepaalde kringen begint roken 'uit' te raken. Uit onderzoek is gebleken dat in de hogere inkomens- en opleidingsgroepen minder wordt gerookt dan in groepen met een lager inkomen en opleidingsniveau. Een ander aspect van de verouderende opvattingen over roken is de in de loop der jaren afnemende acceptatie van niet-rokers om blootgesteld te worden aan rookoverlast. In de afgelopen jaren is het roken al lang niet meer het algemene gedrag. De Nederlandse bevolking bestaat uit veel meer niet-rokers dan rokers (11 miljoen tegenover 4,5 miljoen).

De meerderheid van de rokers beseft inmiddels dat hun gewoonte overlast voor anderen met zich meebrengt. Daardoor zijn er in veel bedrijven inmid¬dels (niet-)rookafspraken en rookverboden (bijvoorbeeld tijdens vergaderingen) ingesteld. Ook de Nederlandse regering sluit zich in haar wetgeving bij deze veranderde opvattingen aan.