Ontevreden dat u rookt

De meeste rokers krijgen vroeg of laat te maken met vervelende ervaringen ten gevolge van het roken. Dank zij de gezondheidsvoorlichting is het tegenwoordig iedereen wel duidelijk dat roken ongezond is: het is slecht voor hart en bloedvaten en kan longkanker veroorzaken. Deze wetenschap zal u in eerste instantie ongerust maken. Een roker leert echter met dit soort berichten om te gaan en kan bijvoorbeeld denken: 'Ach, dat geldt voor anderen en zal mij niet overkomen.'

De omgeving oefent tegenwoordig veel druk uit op de roker om het roken te laten. Kinderen die zeggen dat vader of moeder vies ruikt. Afkeurende blikken als een sigaret wordt opgestoken. De roker merkt in veel situaties nog maar een van de weinigen te zijn die nog rookt. Dit soort ervaringen zorgt ervoor dat een roker zich ongemakkelijk en schuldig gaat voelen. Ook hiermee leert een roker omgaan en hij kan bijvoorbeeld denken: 'Maar ik bepaal toch zeker zelf wel wat ik doe! Als ik wil roken, rook ik.'

Een andere categorie vervelende ervaringen zijn de lichamelijke gevolgen van het roken: ademtekort bij het sporten of traplopen, bruine aanslag op vingers en tanden, koude handen en voeten, hoesten, pijn in de borststreek. Op een gegeven moment wordt duidelijk dat bepaalde klachten aan roken moeten worden toegeschreven. Voldoende reden om te stoppen is dit niet altijd, want vaak wordt gedacht in de trant van: 'het valt wel mee, zo erg is het niet, het is maar een rokershoestje'.

Naast deze nadelen zijn er nog andere onplezierige gevolgen van het roken: het ruikt niet fris in huis; men moet er steeds om denken rookwaar mee te nemen; de dagindeling moet zo worden ingericht dat er op gezette tijden kan worden gerookt. De gordijnen moeten vaker gewassen worden en de muren en plafonds worden sneller bruin.

Het lukt niet altijd om de nadelen van het roken weg te denken. Ze kunnen zo duidelijk worden dat ze de gemoedsrust blijven verstoren. Hierdoor neemt de behoefte om met roken te stoppen toe.

Toch hoeft dit allemaal nog niet aanleiding te zijn om ook echt te stoppen.